Suscripción Newsletter

Recibe noticias y avisos de promociones especiales

Aulanalua

Leo Minax
Discos: MPB

Disponible

19,36 € impuestos inc.

Ficha técnica Discos

Sello World Village
Estilo MPB
Año de Edición Original 2006
Observaciones CD+DVD

Más

Leo Minax (voz, guitarra acústica)

Huma (guitarra eléctrica, cavaquinho, xilófono, loops), Luismi Baladrón (bajo eléctrico), Borja Barrueta (batería, percusión).

Participación especial de: Arnaldo Antunes (voz), Iván Ferreiro (voz), Javier Álvarez (voz), Paulinho Moska (voz), Javier Vercher (saxo), Marina Machado (voz), Pablo Martín Caminero (bajo acústico) y Suso Saiz (hypnotics, guitarra multifinger, producción).

"O novo traballo discográfico de Leo Minax volve amosar o potencial artístico deste autor, que leva anos apuntando xa moi boas maneiras coas súas anteriores obras. Minax reside en Madrid e resulta unha mágoa que non sexa un músico máis coñecido porque as composicións que vai deixando no camiño merecen atención, especialmente para os amantes que existen en Galicia da música con raíz brasileira. Sería conveniente que algún dos programadores musicais apostase xa por traer á nosa terra a este músico creativo. Alguén que fai pezas tan fermosas como Com a cabeça no luar ou Aula na lua, ás que rodea de varios bos temas, debe obter o recoñecemento do público.
O enrevesado e cacofónico título do álbum débese a un palíndromo, esas palabras que se len igual nun sentido que noutro. “Resulta como unha palabra que se vise nun espello e eu tamén estou nesta obra na lúa ollando para a terra, como se fose mesmamente un espello”, sinala Minax.
Para o brasileiro, a música que compón debe ter unha conexión cóa súa infancia, “senón, para min, resulta difícil ser músico”.
Nesta obra paira sobre algunha letra o sanguiñento atentado terrorista do 11 de marzo na capital de España. O brasileiro afirma que pensa continuar escribindo letras propias, aínda que tamén siga botando man doutros autores, tal como acontece neste álbum.
O artista declara que nesta obra mesturou diversas influencias musicais, e os ouvintes poden atoparse sinais de rock, pop,
música brasileira de raíz e ata detalles cualificados como experimentais. “Este é o disco que quería facer desde hai tempo. É no álbum no que me impliquei dun xeito máis verdadeiro e véxome máis sereno como persoa que nos anteriores traballos”.
Aínda que falamos dun solista, a contribución da banda que o acompaña, formada por tres músicos, resulta fundamental e, sobre todo, pola forma de encarar o traballo.
“Coa banda sinto que transitamos por diversa rexións, pero que Leo Minax segue intacto. Este disco foi feito a través de situacións xeradas no estudo de gravación, construíndo os temas co que cada un ten que dar á peza. Por moito que estea ensaiada unha canción, sempre aparecen camiños alternativos e iso foi que exploramos nesta obra”, manifesta Minax.
O labor do produtor para acadar estes resultados, manifesta que foi vital a contribución do produtor Suso Saiz, que xa fixera o mesmo labor no disco anterior. “Ás veces semellaba que non pasaba nada no estudo, pero era a situación que Suso quería paraque se provocara unha reacción e unha contribución verdadeira aos temas de cada un dos músicos. Soubo encamiñar perfectamente a produción para lograr ese efecto. O disco anterior fixémolo practicamente entre os dous, pero nesta ocasión era fundamental contarcon esa axuda descrita”.
Pola súa banda, Saiz salienta que existiu moita controversia musical entre os participantes, “pero coa idea na mente de chegar todos ao mellor lugar para servir ao disco. Existen artistas que só aceptan unha imaxe súa e van con ese estereotipo a morte, mais Leo asume que está vivo e gústalle traballar dese xeito”.
Entre as colaboracións do disco atopamos ao galego Iván Ferreiro, do grupo Los Piratas, ao brasileiro Moska, que vén de editar hai pouco un disco no mercado español, e o cantautor Javier Álvarez. Tamén aparece, de xeito case clandestino, a voz de Arnaldo Antunes na canción que dá título ao disco." Oscar Losada (La Opinión A Coruña, 12.06.2006)

"Se instaló en Madrid hace 19 años, pero conserva en el deje la cadencia del portugués con acento de Brasil. Él considera, además, que la elección de Madrid como ciudad adoptiva le hace sentir más cerca de su tierra natal.
"Ambas ciudades tienen muchos puntos en común: no tienen mar, están cerca de la cordillera y sus dimensiones son más bien humanas, no como Río y Sao Paulo, que son auténticos monstruos. Madrid quizás tiene un clima más seco, pero también es una ciudad mil veces más divertida que Belo Horizonte".
Si se trata de hablar de música, prefiere ahuyentar tópicos o, más bien, precisar sobre esa fama de Brasil como territorio donde los músicos salen de debajo de las piedras. "No negaré que existe una cultura musical muy rica y muy diversa, pero al mismo tiempo lo que más abunda es la convencionalidad y las sonoridades más típicas". Y añade: "Aquí, en cambio, quizás no hay tanta afición por la música y se tiene más consideración por la exploración y la búsqueda de nuevos caminos".
De hecho, explica que, si se marchó de Brasil para activar su carrera desde Europa, no fue tanto por la saturación de oferta en su país como por la sensación de tener las puertas cerradas ante una propuesta que escapaba de lo más previsible. No tardó en ver que su reacción tampoco le garantizaba una mejora en el trato. "Ahora soy un brasileño en Madrid y un madrileño en Belo Horizonte".
Se congratula de que su situación actual le permita componer en castellano y en portugués con toda la naturalidad e incluso dice tener ganas de cantar en francés "porque es una lengua que me seduce". Que en su último disco también haya incluido una pieza en inglés –Moon Song- está justificado, según él: "Ha sido la lengua con la que todos los de nuestra generación nos hemos educado en el mundo del pop y el rock".
Su mentalidad abierta y plural queda reflejada en unos créditos en los que figuran nombres como el del tribalista Arnaldo Antunes, el cantautor Javier Álvarez, el saxofonista de jazz Javier Vercher, su colega brasileño Paulinho Moska y el músico madrileño Suso Saiz.
Un mosaico de tendencias y afinidades que derivan en el quebradizo de sutileza transgresora que es su propuesta. "Me enfrento a la música desde la libertad. Por eso me gusta el jazz, más que por la forma de expresión por la improvisación que contiene, pero no puedo rehuir mi sustrato más esencial, el de esas músicas y voces con las que me he criado y he crecido", declara. Finalmente, reconoce que su relación con la música es una cuestión más cutánea que académica. "El flamenco fue la última música que intenté aprender. Fue precisamente ese fracaso anunciado lo que me hizo ver que la música no era una cuestión técnica sino de penetración por los poros de la piel." Pere Pons (Diari Avui, 21.06.2006)

Temas

CD 1
01
Aula na lua
Leo Minax
03:56
02
Invençao do relógio
Leo Minax - Nacy Strauss
03:12
03
Tu para mim
Leo Minax - Marcelo Sarkis
03:13
04
Com a cabeça no luar
Leo Minax
04:13
05
Tempo de samba
Leo Minax
03:52
06
Mesma história
Leo Minax
04:11
07
Arruga en el espacio-tiempo
Borja Barrueta - Huma - Pablo Martí
01:48
08
Mão na pele
Leo Minax
04:23
09
Tudo de bom
Leo Minax
03:52
10
Moon song
Leo Minax - Nancy Strauss
04:43
11
Um sertão ao lado em todo lado
Leo Minax
03:53
12
Cirandando
Leo Minax - Celso Adolfo
04:30
13
Rojo e blanco
Leo Minax
04:28
14
O caraça
Leo Minax - Celso Adolfo
04:06
15
Oídos sórdidos
Leo Minax
04:22
16
Depois da chuva
Leo Minax - Marcelo Sarkis
03:32